Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2010

To κράτος -κάθε - Μυτηλιναίου

Μια ιστορία για τις κρίσεις

To Aλουμίνιο της Ελλάδας, μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες της χώρας, λειτουργεί εδώ και μισό περίπου αιώνα στον μικρό κόλπο της Αντίκυρας, στην βόρεια πλευρά του Κορινθιακού. Το Αλουμίνιο – πρώην Pechiney- είναι εξαιρετικά ενεργοβόρο: απορροφά το 6% της ετήσιας πανελλαδικής κατανάλωσης. Από την ίδρυσή του, συνάφθηκε μια αποικιακού τύπου σύμβαση με τη ΔΕΗ, βάση της οποίας το ρεύμα αγοραζόταν σε συμβολική τιμή. Για την εγκατάστασή του, απαλλοτριώθηκε απο το ελληνικό δημόσιο έκταση 7.000 στρεμμάτων από τους κατοίκους της περιοχής. Η ύπαρξη του εργοστασίου συνεπάγεται μια δυσβάσταχτη οικολογική υποβάθμιση: Η μονάδα ειναι από τους μεγαλύτερους παραγωγούς αέριων ρύπων στην Ελλάδα. Οι εγκαταστάσεις της, παράγουν ετησίως ως 800.000 τόνους ερυθράς ιλύος με τοξικές και καρκινογόνες ουσίες, που πέφτει μέσα στον Κορινθιακό, νεκρώνει τον πυθμένα, αιωρείται και μεταφέρεται στους οργανισμούς και πλέον φθάνει μεχρι την Πελοπόννησο. Οι καταγγελίες αλλεπάληλες, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει επιβληθεί ασφαλής διάθεση της λάσπης. Απλώς όταν οι πολίτες αποκάλυψαν ότι δεν υπήρχε νόμιμη άδεια για την χρήση της θάλασσας ως σκουπιδότοπου, ο Νομάρχης φρόντισε να εκδώσει μια.
Σήμερα το Αλουμίνιο, ανήκει στον όμιλο Μυτηλιναίου, που διαπίστωσε την αξία του ως «δούρειου ίππου» για άλλες επικερδείς δραστηριότητες που δεν θα ήταν αποδεκτές γιατί δεν παρέχουν απασχόληση.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Ο Αστακός τελικώς θα «λειτουργεί» με LNG ή με LPG;

Της Χρυσας Λιαγγου

Σκεπτικισμός και ατονία έχουν διαδεχθεί τη δυναμική που εκφράστηκε από κυβερνητικής πλευράς προ τετραμήνου με την ανακοίνωση του ενδιαφέροντος του Εμιράτου του Κατάρ να επενδύσει στην Ελλάδα 3 δισ. ευρώ σε ένα ενεργειακό έργο-μαμούθ στη Ναυτιλιακή Βιομηχανική Ζώνη του Αστακού. Η είδηση, που είχε ανακοινωθεί από το γραφείο του υπουργού Επικρατείας κ. Χάρη Παμπούκη στις 7 Μαρτίου, συνέβαλε σημαντικά στην προσπάθεια αναστροφής του αντιαναπτυξιακού κλίματος στο εσωτερικό της χώρας, αλλά παράλληλα προκάλεσε και ορισμένα ερωτήματα σχετικά με το περιεχόμενό της.

Η κυβερνητική ανακοίνωση αναφερόταν σε επένδυση μονάδας LNG και τερματικού σταθμού για τη μεταφορά LNG στο λιμάνι του Αστακού και μάλιστα εξαγωγικού χαρακτήρα, αφού τόσο η ενέργεια που θα παράγεται όσο και το αέριο που θα φτάνει εκεί θα μεταφέρονται μέσω δύο ακόμη έργων, ενός υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου κι ενός υποθαλάσσιου ηλεκτρικού καλωδίου, στην αγορά της Ιταλίας. Τα πρώτα ερωτήματα που διατυπώθηκαν συνδέονταν με τα κίνητρα του Κατάρ να επενδύσει στην Ελλάδα για να εξάγει σε μια άλλη αγορά και όχι να επενδύσει απευθείας στην ίδια, όπου μάλιστα διαθέτει ήδη τέρμιναλ LNG ανεβάζοντας σημαντικά το κόστος του έργου και μειώνοντας αντιστοίχως την απόδοσή του.
Ο δε νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας κ. Σώκος στην ομιλία του στο Νομαρχιακό Συμβούλιο που ενέκρινε το σχέδιο, απέφυγε επίσης επιμελώς να κατονομάσει το καύσιμο και αναφέρθηκε σε «LNG ή όπως άλλο οριζόμενο αέριο». Προς τι όμως αυτή η «αποστασιοποίηση»;

Ασφαλής απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν έχει δοθεί ακόμα.

Το Κατάρ ως χώρα παραγωγός διαθέτει μεγάλες ποσότητες LPG και αναζητεί τρόπους διάθεσής του. Το γεγονός αυτό εξηγεί και το ενδιαφέρον για την επένδυση της μονάδας στον Αστακό, ισχύος άνω των 1.000 MW. Για τις ανάγκες της μονάδας εκτιμάται ότι θα πραγματοποιούνται περί τα 50 δρομολόγια ετησίως ειδικών δεξαμενόπλοιων από το Κατάρ, που θα εκφορτώνουν σε ειδικές εγκαταστάσεις αποθήκευσης που θα γίνουν στον Αστακό. Το επενδυτικό ενδιαφέρον του Κατάρ, ενώ εμφανίσθηκε να διευρύνεται, εκτός του τέρμιναλ LNG, μέχρι και σε μονάδα παραγωγής άλγης, που θα αξιοποιεί το CO2 από την καύση του LPG, προς το παρόν φαίνεται να περιορίζεται μόνο στη μονάδα LPG. Aίτηση στις αρμόδιες αδειοδοτικές αρχές δεν έχει κατατεθεί για κανένα άλλο έργο, ενώ ο υπουργός Ενέργειας του Κατάρ Abdullah bin al Attiyah εμφανίζεται, σύμφωνα με δημοσίευμα στην ιστοσελίδα του Energy Intelligence που εξειδικεύεται σε θέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, να δηλώνει στις 23 Ιουνίου ότι η κρατική εταιρεία της χώρας του ενδιαφέρεται να αποκτήσει μερίδιο στη μονάδα ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο LPG που σχεδιάζεται στην Ελλάδα, όχι όμως να επενδύσει σε τέρμιναλ LNG.

Το τοπίο κατά συνέπεια παραμένει ως προς αυτό το σημείο θολό. Από τις 20 Μαΐου που η ΡΑΕ σε χρόνο-ρεκόρ ενέκρινε την άδεια κατασκευής της μονάδας δεν έχει σημειωθεί καμία πρόοδος. Η αρμόδια υπουργός ΠΕΚΑ, που από την αρχή κράτησε αποστάσεις από το έργο, ανέθεσε μελέτη στη ΔΕΠΑ για την επικινδυνότητα της μονάδας στην οποία θα στηριχθεί για την έκδοση της διυπουργικής απόφασης που απαιτείται για τη χρήση του καυσίμου στη ΝΑΒΙΠΕ Αστακού. Η μελέτη αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί περί τα τέλη Αυγούστου. Την αίτηση για άδεια δύο μονάδων ηλεκτροπαραγωγής συνολικής ισχύος 1.010 MW κατέθεσε η κοινοπραξία «Astakos Power Plan Concorctium». Το συνολικό κόστος της επένδυσης υπολογίζεται στα 800 εκατ. ευρώ και θα καλυφθεί σε ποσοστό 70% από δανεισμό. Με την κατάθεση της αίτησης, πάντως, επιβεβαιώθηκε ότι το καύσιμο είναι LPG και όχι LNG.

Η θολούρα που επικρατεί γύρω από την επένδυση του Κατάρ ερμηνεύει και την κυβερνητική μεταστροφή από την αρχική ευφορία στον σκεπτικισμό. Περισσότερο φως στην υπόθεση ίσως ρίξει η αναμενόμενη μέσα στον Iούλιο επίσκεψη του κ. Αttiya στην Αθήνα, με αντικείμενο την πορεία της επένδυσης.

kathimerini.gr